Wat mij betreft, gaan we omhoog!
Een verhaal van hoop en vergeving
Het was een gewone dag toen we op weg gingen naar Rotterdam. Ons doel was een bezoek aan het ziekenhuis, waar een vrouw in grote geestelijke nood onze steun nodig had. Deze vrouw bevond zich in een van de zwaarste periodes van haar leven, maar we kregen de bijzondere kans om haar te bemoedigen.
Tijdens ons bezoek konden we voor haar bidden en haar woorden van hoop meegeven. Het was een waardevol moment waarin we zagen hoe zij, ondanks de zware crisis waarin ze verkeerde, nieuwe moed kreeg om verder te gaan. We geloven dat onze gebeden niet alleen gehoord worden, maar ook daadwerkelijk verhoring kunnen vinden.
Een onverwachte ontmoeting
Na ons bezoek namen we afscheid van de vrouw en stapten samen met enkele andere mensen in de lift. Daar viel ons één man bijzonder op: Frans. Hij was een echte Rotterdammer – dat was meteen duidelijk aan zijn manier van praten, zijn houding en zijn hele uitstraling.
Terwijl we op het liftknopje drukten, vroegen we elkaar lachend waar we naartoe gingen: omhoog of omlaag? Frans antwoordde direct met een brede glimlach: “Wat mij betreft gaan we omhoog!” Nieuwsgierig vroeg ik hem hoe ver hij dan wilde gaan.
“Nou,” zei hij lachend, “naar de hemel als het kan!”
Dit leidde tot een interessant gesprek tijdens onze afdaling. Beneden aangekomen besloot Frans om even buiten te gaan roken voordat hij verder ging met zijn dag. Dit gaf ons de perfecte gelegenheid om met hem over diepere zaken te praten.
Een gesprek over de hemel
Ik vroeg Frans of hij zou willen weten hoe je naar de hemel kunt komen. “Weet je zeker dat je daar zou komen? Wat is jouw toegangsbewijs voor die plek?”
Zo ontvouwde zich het verhaal van een man die veel had doorstaan. Frans vertelde openhartig over de bergen ellende, de zonden en allerlei andere problemen die deel hadden uitgemaakt van zijn leven. Hij bekende zelfs dat hij meerdere keren had overwogen om er een einde aan te maken. “Het leek wel alsof ik geen uitweg meer zag,” zei hij eerlijk.
Toen we hem vroegen of hij wist of hij daadwerkelijk in de hemel zou komen, gaf hij toe dat dit niet iets was waarover hij zeker was.
“Ja,” zei Frans, “ik ga wel eens naar de gereformeerde kerk.” Dat klonk veelbelovend, maar toen we hem vroegen of door alle prediking ook echt tot hem was doorgedrongen dat Jezus bereid is vergeving aan te bieden, bleek dit niet het geval. Volgens hem hadden ze daar nooit echt over gesproken.
De boodschap van vergeving
Dit gaf ons de gelegenheid om verder met Frans over Gods liefde te spreken. We vertelden hem: “Als jij jouw leven aan Jezus geeft, dan verandert alles. Jezus heeft Zijn leven al voor jou gegeven.”
We spraken over hoe belangrijk het is om hulp te zoeken wanneer je worstelt met schuldgevoelens vanwege dingen uit je verleden. Vooral wanneer je denkt dat er geen vergeving mogelijk is omdat ze zo erg waren.
“Voor jou is er ook vergeving beschikbaar!” konden we tegen Frans zeggen. “Want Jezus heeft alles betaald. Alles wat nodig was voor jouw redding is al gedaan! Het enige wat jij hoeft te doen is dit geschenk aannemen!”
Een verlangen naar vergeving
We stelden Frans de vraag: “Zou jij willen accepteren dat al jouw zonden worden vergeven?”
“Oh ja!” antwoordde hij vol verlangen. “Het moet werkelijk prachtig zijn daarboven!” Zijn ogen straalden bij de gedachte aan deze mogelijkheid.
We legden uit dat als zijn zonden eenmaal vergeven zijn en hij Jezus accepteert als zijn Verlosser en Zaligmaker, hij zal ervaren hoeveel vreugde dit kan geven omdat hij dan echt bij Hem hoort. Vriendelijk maar vastberaden vroegen we of hij samen met ons wilde bidden. “Nou ja hoor!” riep Frans enthousiast terug.
Gebed van het hart
We vroegen nog even ter verduidelijking of hij gewend was zelf regelmatig te bidden. Frans moest bekennen dat dit eigenlijk niet zo gebruikelijk voor hem was geweest.
“Geen probleem!” stelden we hem gerust. “Laten we gewoon samen bidden, waarbij jij vooral nabidt wat ik zeg!”
Zo baden we gezamenlijk een eenvoudig gebed tot God waarin we vroegen of Hij Frans’ leven wilde aannemen, of Hij alle zonden wilde vergeven, en of Hij hem wilde helpen bij alles waardoor zijn levenssituatie chaotisch was geworden. Deze woorden kwamen recht vanuit het hart – Frans meende elk woord ervan oprecht.
Nieuwe zekerheid
Aan het eind konden we tegen Frans zeggen: “Je mag jezelf nu echt een kind van God noemen! Want kijk eens goed: niet alleen heeft Hij jou aangenomen, maar jij hebt Hem ook aangenomen als Heiland en Verlosser!”
Met blijdschap nam Frans afscheid. Later, tijdens onze wandeling, ontmoetten we elkaar opnieuw – en ja hoor, zijn ogen straalden vol vreugde!
Een boodschap van hoop
Zo kunnen we getuigenis afleggen van hoe geweldig Jezus als Redder blijkt te zijn, zelfs wanneer iemand verschrikkelijke dingen heeft gedaan gedurende zijn bestaan. Dit geldt overigens net zo goed voor ieder ander.
Als u momenteel worstelt met zorgen of verdrietige momenten, weet dan vooral één ding zeker: Jezus Christus wil uw Verlosser zijn.
Mocht u Hem nog steeds niet kennen, dan mag u simpelweg naar Hem toegaan door hetzelfde gebed uit uw hart richting Hem op te zenden waarin u vraagt: “Heer, wilt U mij tegemoetkomen?”
Vergeet daarbij vooral niet: Hij is de Hoorder van gebeden en wil ook verhoring geven!
@wimvanputten
Startpagina