Altijd te laat
Over teleurstelling en de kracht van hoop
Altijd achter het net vissen
Ieder mens krijgt er vroeg of laat mee te maken: die momenten dat de moed je diep in de schoenen zinkt. Je doet stinkend je best, je zet alles op alles, en toch sta je met lege handen.
Neem nou die baan waar je je zinnen op had gezet. Je brief was ijzersterk, je cv sloot naadloos aan, maar uiteindelijk gaat de neef van de directeur er met de buit vandoor. Of kijk naar de huizenmarkt van nu. Je biedt een hoge prijs voor dat mooie huis, maar er is altijd wel iemand met een diepere zak geld die er net bovenuit gaat bieden. De makelaar belt met de standaardzin: “Helaas, iemand anders was je voor.” Dat gevoel van ‘net niet’ is slopend.
Die teleurstelling kan soms heel diepgaan en pijnlijk persoonlijk worden. Waarom knapt die ander wel op na een gebedsdienst, terwijl jij met evenveel hoop en verlangen ging, maar nog steeds met diezelfde pijn worstelt? Waarom blijft bij jou het wonder uit?
De man die altijd te laat kwam
Dit doet me denken aan een verhaal uit de Bijbel dat ik de titel ‘Altijd te laat’ heb gegeven. Het gaat over een man die al 38 jaar bivakkeert bij een badhuis. Voordat het een plek voor zieken werd, diende het waarschijnlijk als een mikwe (een joods ritueel bad) of als een reservoir om water te leveren aan de nabijgelegen Tempel. Men geloofde destijds dat er af en toe een engel het water in beweging bracht. Wie dan als eerste het water in dook, zou genezen. Of dat nou een volksgeloof was of de realiteit, dat laten we even in het midden – voor deze man was het de strohalm waar hij zich aan vastklampte.
Achtendertig jaar lang probeerde hij het. Achtendertig jaar lang zag hij de ene na de andere voorgaan. Waarom? Omdat hij er alleen voor stond. Hij had niemand die hem even dat zetje gaf. Juist op de momenten dat het tegenzit, heb je iemand nodig die zegt: “Kop op, de volgende keer is het jouw beurt.” Maar deze man was eenzaam in zijn strijd. Zijn leven liet zich samenvatten in die ene moedeloze zin: “Bij mij lukt het nooit.”
En dan, uit het niets, staat Jezus daar.
Jezus ziet hem staan
Tussen de massa mensen kiest Jezus juist hém eruit. Hij kijkt niet even vluchtig om zich heen, maar Hij ziet hem écht. Hij kent de jarenlange onmacht en de stille wanhoop die in de lucht hangt. En dan stelt Hij die ogenschijnlijk vreemde vraag (Johannes 5:6): “Wil je gezond worden?”
Na 38 jaar wachten klinkt dat bijna als een flauwe grap, maar het is een uitnodiging. Jezus herkent de verlamming – letterlijk en figuurlijk – en biedt een uitweg. We weten niet hoe Jezus dit allemaal wist; de Bijbel zegt daar niets over. Maar het is typerend voor Hem: Hij heeft oog voor de mens in de marge. Net zoals Hij Nathanaël al zag zitten onder die vijgenboom, nog voordat ze een woord hadden gewisseld. Jezus heeft een scherp oog voor menselijk leed. Misschien had iemand in Bethesda Hem wel ingefluisterd: “Moet U die man daar zien liggen, die wacht al een eeuwigheid.” Hoe dan ook: Jezus zocht hem op.
Jij bent in beeld
Dit is de kern: je mag weten dat je gezien wordt. Ook als je voor je gevoel altijd achteraan de rij aansluit en het succes maar niet wil komen.
Denk aan Petrus. Een hele nacht gezwoegd op het water, maar de netten bleven leeg. Tot hij Jezus tegenkwam en alles kantelde. Prediker 9 vers 11 zegt het heel nuchter: tijd en toeval treffen ons allemaal. Succes heb je niet altijd zelf in de hand. Soms zit het simpelweg tegen, hoe hard je ook je best doet. Dan ligt moedeloosheid op de loer en denk je: laat maar zitten.
Maar juist op dat punt komt Jezus naar je toe. De Bijbel staat vol met de belofte van een nieuwe start. Joël 2 vers 25 spreekt over God die de jaren herstelt die ‘de sprinkhanen hebben opgegeten’ – de verloren jaren van teleurstelling. Hij vraagt aan jou: “Zullen we samen opnieuw beginnen? Wil je een weg van herstel inslaan?”
Misschien ben je doodmoe van al dat proberen. Jesaja 40 belooft dat God je nieuwe kracht geeft. Kracht als van een arend, waardoor je boven je omstandigheden uit kunt stijgen in plaats van erin te verdrinken.
Een nieuwe kans
Zo is God. Hij komt naar je toe in Jezus Christus om je uit de put van teleurstelling te trekken. Zelfs na 38 jaar vastzitten kan er een doorbraak komen waar je zelf niet meer op durfde te hopen.
Misschien denk je: “Mooi verhaal, maar het zal mijn tijd wel duren.” Dan zegt Jezus: “Geef de hoop niet op. Ik wil je helpen om van een wond een wonder te maken.” De man in Bethesda werd niet beter door zijn eigen gezwoeg, maar omdat hij Jezus de ruimte gaf.
Ik wil je uitnodigen om datzelfde te doen. Zeg maar gewoon: “Heer Jezus, komt U maar binnen in mijn leven. U weet precies waar ik gestruikeld ben en waar ik de hoop ben verloren. Pak mijn hand vast en help me om weer met een frisse blik vooruit te kijken.”
Gebaseerd op Johannes 5:1-9, Prediker 9:11, Joël 2:25 en Jesaja 40.
@wimvanputten
Startpagina