De dag dat de liefde won
Goede Vrijdag
Vrienden, het is vandaag Goede Vrijdag. Het is voor mij een bijzondere dag — een dag waarbij ik bewust wil stilstaan. Ook al lijkt het voor velen gewoon een doordeweekse dag. Iedereen gaat gewoon naar zijn werk; er zijn maar weinig mensen vrij. Iedereen kijkt uit naar het weekend, want dat belooft een lang weekend te worden vanwege Pasen. Maar voor mij is deze dag toch meer dan dat.
Goede Vrijdag is een dag waarbij ik wil stilstaan bij het lijden en sterven van de Heer Jezus. Niet dat ik daar elke dag mee bezig ben — dat kan ook niet, het leven gaat zijn gang. Maar juist op deze bijzondere dag wil ik daar iets over zeggen.
Liever een anker
Ik las deze week in de krant over een dominee die zijn kruisje, dat hij om zijn nek droeg, had vervangen door een anker. Hij legde daarbij uit: “Een kruisje is een geloofsteken, maar ik wil liever een anker dragen, want dat is voor mij een teken van vertrouwen. Niet een teken van lijden, maar een teken van geloof en hoop.”
En dat klopt. De boodschap van Goede Vrijdag draait niet alleen om het lijden — er zit een diepe en hoopvolle kern in. De woorden van de Heer Jezus aan het kruis zijn natuurlijk bekend: “Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?” Op het eerste gezicht lijkt dit een moment van volkomen verlatenheid, eenzaamheid en duisternis. Maar er zit veel meer achter deze woorden.
Psalm 22
Met deze uitroep citeert Jezus namelijk een gedeelte uit Psalm 22 uit het Oude Testament. Wat klinkt als een emotionele uitbarsting van een gebroken man, is in werkelijkheid een uitdrukking van geloof en vertrouwen. Het zijn de woorden van iemand in nood — maar Jezus verwoordt daarmee niet alleen zijn eigen nood. Hij verwoordt als het ware de nood van alle mensen.
Daarom geloof ik ook dat de Heer Jezus geen gebroken man was aan dat kruis. Hij was niet verslagen, niet teleurgesteld, niet iemand wiens missie was mislukt. Integendeel — Hij wist: dit is het ultieme doel van mijn leven. Zoals Johannes de Doper al zei: het Lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt.
En als Jezus Psalm 22 citeert, is het belangrijk om te weten dat men in die tijd, wanneer je de eerste regel van een psalm uitsprak, daarmee de hele psalm aanhaalde. Die ene eerste regel vertegenwoordigde de volledige tekst. En wat begint als een wanhoopskreet — “Waarom hebt U mij verlaten?” — eindigt in een triomfantelijke boodschap. Psalm 22 sluit namelijk af met de woorden: een nieuw geslacht zal Hem dienen, en aan de kinderen vertellen van de Heer — aan het volk dat nog geboren moet worden — zo zal men verhalen van zijn gerechtigheid. (Psalm 22:31-32)
Mijn heilsboodschap
Met andere woorden: als Jezus zegt “Mijn God, waarom hebt U mij verlaten?”, moet je dat in de volledige context lezen. Hij zegt daarmee eigenlijk: dit is niet het einde. Dit is niet het laatste woord van mijn heilsboodschap. Er komt nog iets — de opstanding — en nog veel verder daarna zal God een volk voor zich verwerven dat nu nog niet eens bestaat, maar dat uiteindelijk ook zijn zegen zal ervaren.
En zo is die uitroep, hoe pijnlijk ook, toch een hoopvolle uitdrukking.
Ik weet dat deze woorden ook de woorden zijn van veel mensen vandaag. Van mensen die zich door God verlaten voelen. Waar is God nou, in deze oorlogstijd? Waar is God in deze hongersnood? Maar God is altijd op zoek naar mensen. Ook als jij het gevoel hebt dat Hij je verlaten heeft — dat is niet zo.
Jezus verlaat ons niet. God verlaat ons niet. Romeinen 5:8 zegt zelfs dat Hij ons zocht toen wij nog zondaars waren — mensen die zich helemaal niet met God bezighielden. En zo is de uitroep van de Heer Jezus een verwoording van de vervreemding die mensen ervaren — maar die vervreemding is van onze kant, niet van Gods kant. Want God is overal. Of je nu naar de hemel gaat of in de diepste duisternis verkeert — overal is God.
De kernboodschap van het evangelie is dan ook simpel: God is er. Ook daar, aan het kruis. Ook toen Jezus dat uitriep, mocht Hij weten — en mag ík weten — dat God er was en zich met Hem verbond.
God was dichtbij
Dat zie je ook terug in hoe Jezus bad aan het kruis. Twee gebeden richtte Hij tot de Vader. Eerst: “Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen.” Ze hadden geen enkel zicht op Gods heilsplan. En aan het einde van zijn lijden bad Hij opnieuw: “Vader, in Uw handen beveel ik mijn geest.” Tot in zijn laatste adem — een gebed. God was dichtbij.
Maar als Jezus zegt “Mijn God, waarom hebt U mij verlaten?” — is dat misschien ook jouw kreet? Is dat jouw gevoel: ik ervaar God niet in mijn leven? Misschien zit je midden in een puinhoop van een bestaan. Veel verdriet. Geen richting meer. En je vraagt je af waar God is.
Dan wil ik je dit zeggen: zoals Jezus niet door God verlaten was aan het kruis — want God was altijd bij Hem — zo mag jij ook weten dat God bij jou is en jou wil zoeken.
Ik hoorde hierbij een prachtige vergelijking. Het moet ongeveer zo zijn geweest, zei iemand, dat de Heer Jezus God even niet zag — maar Hij was er wél. Zoals een wolk voor de zon schuift. Dan ervaar je de zon niet. Je voelt die warmte niet, je ziet dat licht niet. Maar die wolk verandert de zon niet. De zon is niet van zijn plaats gegaan. Die is er altijd.
Een dikke wolk
En zo is het ook met God. Misschien is er in jouw leven, door zonden of door dingen die je hebt meegemaakt, een dikke wolk tussen jou en God gekomen. Maar van Gods kant is die wolk er niet. God blijft altijd stralen — en Hij wil ook jou zoeken.
Daarom is Goede Vrijdag een bijzondere dag. Een dag vol ernst, ja — maar ook een dag vol hoop. En zoals die dominee zijn kruisje ruilde voor een anker, snap ik dat wel. Het evangelie is een boodschap van hoop die mensen tot leven brengt. Ook voor jou is er in deze tijd een antwoord op jouw nood.
Laat die vraag “Waarom hebt U mij verlaten?” daarom veranderen in: “Heer, dank U dat U er bent — ook om mij te redden.”
Ik wilde dit graag met je delen op deze Goede Vrijdag. Ik hoop dat je een mooie dag en een fijne paastijd hebt.
God zegen je.
Klik op de tekst hierboven om dit lied te beluisteren.
@wimvanputten
Startpagina