Joël Osteen in gesprek met Logan Paul
Hoe een onzekere cameraman één van de bekendste predikers van Amerika werd.
Positieve verwachting van God
Ik heb deze samenvatting van dit interview op YouTube geschreven, omdat ik het erg inspirerend vond — en hopelijk vindt de lezer dat ook. Mocht je denken dat ik een aanhanger ben van het welvaartsevangelie, dan heb je het mis. Maar dit gesprek laat zien hoe een positieve verwachting van God en een verwachtingsvolle instelling je leven kunnen veranderen. Dat is de Gospel: Goed nieuws.
Geloof, roeping en de kracht van een positieve mindset
Ik heb het niet zo op megagrote kerken. Bij ons in Nederland vind je er niet zoveel, maar in de USA zijn er vele. Zij beginnen niet met duizenden, maar starten soms met tienduizenden leden. Hun voorgangers gedragen zich soms als supersterren en wentelen zich in welvaart en luxe. In sommige gevallen zien we deze ‘popsterren’ dan ook een lelijke val maken.
Ik heb op YouTube een interview gezien met Joël Osteen in gesprek met Logan Paul. Joël is een bekende Amerikaanse televisieprediker, auteur en de senior pastor van Lakewood Church in Houston, Texas. Hij staat wereldwijd bekend om zijn optimistische preken en zijn focus op een positieve levenshouding. De diensten van Lakewood Church worden gehouden in het voormalige Compaq Center (een sportarena) en trekken wekelijks tienduizenden bezoekers. Daarnaast bereikt hij via televisie en internet miljoenen mensen in meer dan 100 landen.
Van cameraman naar voorganger
Er zijn weinig gezichten zo herkenbaar in het moderne christendom als dat van Joël Osteen. Als voorganger van Lakewood Church in Houston en bestsellerauteur bereikt hij wereldwijd miljoenen mensen. Toch had hij zelf nooit durven dromen dat zijn leven dit verloop zou krijgen.
Joël groeide op in een gezin waar geloof centraal stond. Zijn vader, John Osteen, begon in 1959 een gemeente met negentig leden. Als kind speelde Joël op zaterdagen al met de apparatuur in de kerk. Hij hield van de techniek, de montage en de belichting. Alles wat met televisieproductie te maken had, boeide hem.
Na een jaar aan de Oral Roberts University keerde hij terug naar Houston. Hij wilde niet preken; hij wilde zijn vader helpen om de kerkdiensten op televisie te krijgen. Dat werk deed hij zeventien jaar lang achter de schermen. Preken paste niet bij hem, zo hield hij zichzelf voor. Dat was simpelweg niet wie hij was.
Toen zijn vader in 1999 overleed, veranderde alles. Joël had nooit gedacht dat hij het gebouw zou bezitten of dat hij zelf op het podium zou staan. De zondag na het overlijden van zijn vader sprak hij voor zesduizend mensen. Zonder opleiding aan het seminarium en zonder ervaring als spreker, maar met een enorme dosis expertise op het gebied van productie en een boodschap die mensen in het hart raakte.
De basketbalarena die een kerk werd
Lakewood Church huist tegenwoordig in de voormalige arena van de Houston Rockets. Als kind zat Joël daar op de tribune bij wedstrijden van Larry Bird en Michael Jordan. Nu loopt hij diezelfde arena binnen als de leider van de grootste kerk van de Verenigde Staten. De overname van het gebouw kostte hem drie jaar strijd met de stad, maar de gemeenteraad stemde uiteindelijk in. Met het gebouw kwamen de vloeren, de popcornmachines en zelfs de kampioensconfetti onder de tribunes. Na twintig jaar krijgt hij nog steeds kippenvel als hij het terrein oprijdt.
Hoop als fundament
Wat Joël onderscheidt van andere voorgangers, is zijn focus op positiviteit en genade. Hij kiest bewust voor de goedheid van God. Dat levert hem een enorm publiek op, maar ook kritiek. Hij stelt dat hij over donkere tijden net zo vaak praat als over de lichte momenten. In zijn boek Blessed in the Darkness beschrijft hij hoe groei juist plaatsvindt in de moeilijkste seizoenen van het leven.
Hij gelooft niet dat mensen moeten lijden omdat ze gelovig zijn. Je kunt volgens hem in een zware tijd met geloof een glimlach op je gezicht houden en zo door dat seizoen heen wandelen. Waar andere voorgangers soms blijven hangen in de zwaarte, eindigt Joël altijd bij hoop.
De strijd tegen zelftwijfel
In zijn beginjaren vocht Joël dagelijks tegen een stem in zijn hoofd die zei dat hij niet gekwalificeerd was. Hij voelde zich te verlegen en dacht dat hij de Bijbel niet goed genoeg kende. Hij besloot die negatieve gedachten te overstemmen door het tegendeel hardop uit te spreken.
Elke dienst bij Lakewood begint daarom met een gezamenlijke verklaring. De gemeente spreekt uit dat zij gezegend, getalenteerd, creatief en waardevol zijn. Dit is meer dan een psychologische oefening. Het is zijn overtuiging dat leven en dood in de kracht van de tong liggen. Wat je over jezelf zegt, nodigt zaken uit in je leven. Je praat meer met jezelf dan met wie dan ook en je gelooft jezelf sneller. Hij adviseert mensen daarom om niet hun eigen vijand te worden.
Balans en discipline
Om een organisatie van deze omvang te leiden zonder op te branden, hanteert Joël een strikte discipline. Hij begint elke ochtend zonder telefoon. Geen nieuws en geen problemen; hij kiest eerst voor dankbaarheid. Hij tennist, fietst met zijn vrouw Victoria en laat de zorgen van het werk buiten de voordeur. Na bijna veertig jaar huwelijk is zijn huis nog steeds gevuld met plezier en dat is een bewuste keuze. Als je niet zelf de toon voor de dag zet, doen de omstandigheden dat voor jou. Hij delegeert veel taken en zorgt dat hij mentaal opgeladen is voor de momenten dat hij op het podium staat.
De zoektocht van Gen Z
(Generatie Z – de eerste generatie die volledig is opgegroeid in het digitale tijdperk.)
Joël ziet dat jongeren weer interesse tonen in het christendom. Sociale media laten mensen vaak leeg achter door de constante drang om te vergelijken en te concurreren. Hij gelooft dat er in ieder mens een leegte zit die alleen God kan vullen. Jongeren doorzien de oppervlakkigheid van schermen en zoeken iets echts. Ze willen God ontdekken via een relatie en niet via angst of dwang. Dat sluit aan bij zijn boodschap: de goedheid van God is de ingang.
Financiën en focus
Hoewel er veel geruchten gaan over zijn rijkdom, is Joël daar helder over. Hij ontvangt geen salaris van de kerk. Zijn inkomen komt uit de verkoop van zijn boeken. De donaties van de gemeente gaan direct naar de ministry. Hij ziet het als een zegen dat hij zijn werk kan doen zonder salaris van de kerk te vragen. Ook heeft hij geen jacht of eigen vliegtuig, en rijdt hij in een 12 jaar oude Audi sedan en niet in een Ferrari, zoals sommige critici vermelden. Hij reageert zelden op geruchten en vraagt zijn team om hem niet te verdedigen. Zijn energie gaat naar het helpen van mensen, niet naar het blussen van brandjes.
De adelaar en de kraai
Kritiek gaat hij uit de weg met een metafoor over de adelaar. Een adelaar vecht niet terug als een kraai hem pest; hij vliegt simpelweg hoger. Op die hoogte kan de kraai niet overleven. Joël bewaart zijn emotionele energie voor goede zaken en niet voor boosheid of verdediging. Critici hebben hem in al die jaren nooit gestopt. De mooiste momenten vindt hij de ontmoetingen met mensen die vertellen dat ze vroeger zijn grootste tegenstanders waren.
Joël Osteen is niet de man die angst zaait of beweert dat hij alles weet. Hij gelooft dat God groter is dan jouw fouten en dat je beste dag nog voor je ligt. Die overtuiging zie je overal in terug: in de arena die zijn kerk nu bezit en in de boodschap die hij elke week naar miljoenen mensen brengt.
Het hele interview is te zien:
@wimvanputten
Startpagina