Sammy
Als schaamte je blik naar beneden dwingt
Blijf niet hangen in je eigen misstappen
Sammy, loop niet zo gebogen
Denk je dat ze je niet mogen?
Waarom loop je zo gebogen, Sammy, met je ogen, Sammy, op de vlucht?
Hoog, Sammy, kijk omhoog, Sammy, want daar is de blauwe lucht.
Dit bekende liedje van Ramses Shaffy uit de zestiger jaren van de vorige eeuw kwam in mijn gedachten na een vervelende ochtend. Misschien ken je dat wel. Ik althans wel in mijn eigen leven en misschien jij ook wel in het jouwe. Plotseling, uit het niets, is er een misverstand met iemand. Het ging, voor je het in de gaten had, even mis. In mijn geval was dat met mijn vrouw. Niet dramatisch, niet heftig, maar er gebeurde iets waarin we elkaar even niet goed begrepen. We zeiden iets tegen elkaar wat niet leuk was. Ik weet wel, dat zou niet moeten gebeuren, maar dit soort zaken gebeuren nou eenmaal in het leven, ook al ben je nog zo lang al bij elkaar.
Op dat moment zei ik iets wat volkomen onnodig was, gewoon een vervelende opmerking, zo een waar je spijt van krijgt; ik in ieder geval wel. Ik heb gemerkt dat dit soort situaties vaak voorkomen als je onder druk staat, als er iets belangrijks moet plaatsvinden. Als ik moet spreken op zondag of andere belangrijke momenten. Dan moet ik altijd extra alert zijn. Zo gebeurde dat ook van de week weer een keer. Het gevolg hiervan was dat ik wat verdrietig was. Niet alleen vanwege datgene wat ik had gezegd, maar ook dat mijn woorden die ander pijn hadden gedaan, juist degene waar ik het meest van houd.
Natuurlijk hebben we het uitgepraat, heb ik sorry gezegd, welgemeend. We gaan nooit slapen zonder dat de sfeer weer goed is, zo ook deze keer. Maar toen ik de volgende ochtend wakker werd, was ik best wel… depressief is misschien een te zwaar woord, maar zeker gedrukt. Dan gaat je gezicht naar beneden. Ik keek niet omhoog, ik keek figuurlijk naar beneden.
Maar toen, terwijl ik zo mijn dag begon en nadacht over het kleine incident dat had plaatsgevonden, kreeg ik ineens de gedachte: lees Psalm 24. Als ik zo’n gedachte krijg, geef ik daar meestal gelijk gehoor aan. Zo sloeg ik mijn Bijbel open en las aandachtig Psalm 24. Het begin van die psalm raakte me niet echt, want het had geen betrekking op mijn situatie. Toen ik echter aan het einde van de psalm kwam, las ik tot twee keer toe in die laatste verzen: “Hef uw hoofden op…” En nog een keer: “Hef uw hoofden op…” Dat raakte mij, want ik had mijn hoofd naar beneden gebogen. Ik was verdrietig, vooral vanwege mijn fout. Dan zegt deze psalm: hef je hoofd op.
Ik moest gelijk denken aan het verhaal van Kaïn. Gelukkig heb ik niet zo’n fout gemaakt als Kaïn in zijn leven. Maar toch, ook Kaïn liep met gebogen hoofd rond, figuurlijk, maar misschien ook wel letterlijk. In de Bijbel staat in Genesis 4, vers 5 en 6, dat Kaïn, nadat hij zijn broer had gedood, enorm gedeprimeerd was, met allerlei gevoelens van wrok en bitterheid. Hij weigerde God recht in zijn ogen te kijken. Zijn hele houding was er één van boosheid en een diep gevoel van afwijzing. Zo staat er: “Waarom bent u in woede ontstoken en waarom heeft u uw hoofd laten zakken? Is het niet zo dat u, als u het goede doet, uw hoofd kunt opheffen?” Of zoals in een andere vertaling staat: “…zijn gezicht liet zakken.” Zijn blik sloeg hij neer, zijn gezicht liet hij zakken.
In die houding was hij een mens die niet meer bereikbaar was voor God. De haat, narrigheid, jaloezie en bitterheid hadden zijn hart gevangen. De boze had hem door jaloezie en een gevoel van afwijzing volkomen in zijn macht gekregen. Bij mij was dat gelukkig niet zo, maar ik had wel even een moment van schaamte. Schaamte omdat ik iets had gezegd wat ik beter voor me had moeten houden.
Daarom zegt God: als je het goede doet, kun je je hoofd opheffen. Je niet blijvend gevangen laten nemen door schuldgevoel en schaamte. Blijf niet naar beneden kijken, maar kijk omhoog, waar vergeving wordt aangereikt. Je krijgt een nieuwe kans om verder te gaan. In mijn geval was dat een aansporing: laat je niet overheersen door je gevoelens, door je teleurstelling, door je eigen falen, maar richt je geloof op God. Kijk omhoog naar de hemel en hoor daar altijd een stem van God die zegt: “Ik heb het je vergeven als je berouw hebt.” Niet alleen naar je vrouw, naar je kennissen, naar je vriend of een broeder of zuster, maar ook naar jezelf. Zo mag je de dag weer beginnen met een opgeheven hoofd, zoals het in die Psalm 24 staat: “Hef je hoofd omhoog.” Deze bemoediging wil ik tegen mezelf zeggen, maar ook tegen jou.
Ik weet zeker dat er momenten zullen zijn waarin dit ook bij jou speelt. Dat je ook met je eigen tekort en je eigen falen te maken krijgt. Dan is daar niet een veroordelende God die met een negatieve blik naar jou kijkt en je beschuldigt en aanklaagt. Die beschuldiging en aanklacht komen in de eerste plaats van de vijand. In vers 7 van dit bijbelhoofdstuk zegt God: “Naar u gaat zijn begeerte uit, maar ú moet over hem heersen.”
Heersen over het negatieve, niet langer blijven hangen in schuldgevoelens of zelfmedelijden. Maar je mag je hoofd omhoog richten, richting Jezus, richting Hem die alle macht heeft om ook jouw zonde, zwakheid en kwetsbaarheid te vergeven en te herstellen.
Het lied over Sammy eindigt met de woorden: “Hoog, Sammy, kijk omhoog, Sammy, want er is er één die van je houdt.” En dan schrijf ik EÉN in dit geval met hoofdletters.
@wimvanputten
Startpagina