Vrucht van het verleden is hoop voor de toekomst
Een wit vel papier voor een nieuw jaar: wie schrijft het verhaal van 2026?
Toespraak bijeenkomst Alltimers januari 2026
Wat fijn dat we hier bij de eerste bijeenkomst van 2026 voor de Alltimers bij elkaar zijn. Ik wil deze ochtend graag beginnen met een gebed om een ontvankelijk hart voor het Woord van God.
Heer, ik bid dat ons hart ontvankelijk is voor wat U tot ons wilt zeggen. Laat ons alleen op U gericht zijn. Dank U wel dat we ons leven van U ontvingen in deze rumoerige tijd vol onzekerheid en twijfel over de toekomst. We mogen één ding weten: U bent er altijd bij. U bent er, Heer. Dank U wel dat we voor dit moment Uw zegen mogen vragen over het Woord en de gedachten die ik uitspreek.
We leven in een rumoerige tijd die bol staat van onzekerheid en twijfel over wat komen gaat. Juist dan is het thema van vandaag zo krachtig: de vrucht van het verleden is hoop voor de toekomst.
Blanco pagina
De kerstboom is de deur uit, de laatste echo van het vuurwerk is verstomd en de schalen met oliebollen zijn leeg. We staan aan de drempel van een nieuwe fase. Het jaar 2025 hebben we achter ons gelaten. Voor ons ligt 2026 als een blanco pagina die we nog moeten beschrijven met alles wat we meemaken, horen en zeggen. Het wordt een blad vol nieuwe ervaringen en dierbare herinneringen.
Rond de jaarwisseling hebben veel mensen goede voornemens. Je wilt meer wandelen, gezonder eten of vaker tijd vrijmaken voor gebed en de Bijbel. Dit jaar biedt je de kans om ballast achter te laten. Je mag het verleden op bepaalde punten loslaten en alleen het goede meenemen om in te groeien en zo een zegen voor anderen te zijn.
Twee buren
Ik hoorde onlangs een mooi verhaal dat precies laat zien voor welke keuze we staan. Er waren twee buren: de een een overtuigd aanhanger van Wilders en de ander een GroenLinkser op grijze wollen sokken. Ze hadden totaal niets met elkaar en botsten regelmatig over de politiek. Toen het rond de jaarwisseling spekglad was, gleed de GroenLinkser uit. Terwijl hij daar pijnlijk lag te kermen op de grond, kwam de buurman naar hem toe. Hij keek eens naar beneden en zei: “Tja, wat moet ik nu met je? Nou vooruit buurman, het allerbeste voor het nieuwe jaar, zal ik je een handje geven?”
De vraag aan jou is simpel: pak je die hand aan? Durf je de hand aan te nemen van iets of iemand die niet direct bij je past? We stappen een nieuwe fase in waarin we de uitgestoken hand van God mogen vastpakken. Je mag afscheid nemen van oude zaken en samen met de Heer de toekomst tegemoet treden.
Continuïteit
In de Bijbel komen we vaker momenten van afscheid tegen die tegelijkertijd een nieuwe toekomst markeren. Denk aan het afscheid tussen Mozes en Jozua. Daar zie je de continuïteit, want het werk van God stopt nooit. Mozes was oud geworden na jarenlang sjouwen door de woestijn met dat mopperende volk. Door een fout aan het einde van zijn leven mocht hij het beloofde land niet in. Hij leidde Jozua op om de fakkel over te nemen. Het is als een estafette waarbij je het stokje doorgeeft aan de volgende loper.
Dat zien we ook in onze tijd. De jongere generatie neemt het stokje over van mannen met aanzien zoals Karel Hoekendijk, Hans Koornstra of de familie Maasbach. Er staat een nieuwe lichting jonge predikers op die het Evangelie met kracht brengt. We moeten oud en nieuw niet tegen elkaar uitspelen. We vormen één team, een estafetteploeg die samen de overwinning behaalt vanuit de eenheid die God voor ogen heeft.
Verinnerlijking
Een ander voorbeeld is de Hemelvaart. Toen Jezus nog op aarde rondwandelde, konden de discipelen tegen Hem aanleunen en Hem alles vragen. Na Zijn vertrek moesten ze volwassen worden en door de Heilige Geest op eigen benen staan. Zie het als een kind dat leert fietsen. Eerst zitten die zijwieltjes er nog aan, maar op een dag gaan ze eraf en moet je het zelf doen in afhankelijkheid van Gods leiding.
Toevertrouwen
Kijk ook naar het emotionele afscheid van Paulus bij de gemeente in Efeze. In Handelingen 20 vers 32 zegt hij volgens de NBV21: “Nu vertrouw ik u toe aan de Heer en aan het woord van zijn genade, dat de macht heeft u op te bouwen en u het erfdeel te geven samen met alle heiligen.” Paulus nam afscheid met de diepe zekerheid dat het fundament stevig genoeg was. Hij liet de gemeente achter in de handen van Gods goedheid.
Eben-Haëzer
In het boek Samuël staat een bijzonder verhaal over het plaatsen van een markeerpunt. Het volk Israël zat in een diep dal door afgodendienst en de onderdrukking van de Filistijnen. Ze smeekten Samuël om redding. Ze braken met het kwaad en gingen bidden en vasten. Precies op dat moment vielen de vijanden aan, maar God greep in met een donderend geweld. De vijand raakte volledig in verwarring en sloeg op de vlucht.
Samuël plaatste daarna een steen tussen Mispa en Sen en noemde die Eben-Haëzer. Hij zei: “Tot hiertoe heeft de HEER ons geholpen.” Dat was een moment om nooit te vergeten. Zo mogen wij ook een steen plaatsen tussen 2025 en 2026. Een punt waarop je later terugkijkt en zegt: “Daar greep God in en daar wijdde ik mij opnieuw aan Hem toe.”
De woorden “tot hiertoe” betekenen ook dat er een vervolg komt. Gods hulp houdt niet op. Zijn werk gaat door, ook als wij er straks niet meer zijn. Het Koninkrijk van God zal met kracht doorbreken door een nieuwe generatie vurige mensen.
Rugzak
Het is essentieel dat je de ballast van vroeger niet meesleept naar de toekomst. Die ballast drukt zwaar op je schouders als een overvolle rugzak. Natuurlijk neem je je Bijbel, je liedboek en je geloof mee. Maar soms sjouw je ook stenen mee die het leven onnodig zwaar maken.
Welke stenen zitten er in jouw rugzak? Misschien zijn het zorgen over je kinderen of kleinkinderen en de wereld waarin zij opgroeien. Of zorgen over de toekomst van de kerk. De Heer vraagt je vandaag om die zorgen los te laten. Vertrouw erop dat Zijn werk doorgaat. Laat die zware stenen achter en reis alleen verder met het Woord en de Geest.
De bevrijding van vergeving
Onvergevenheid is een van de zwaarste stenen die je kunt dragen. Dit is geen afgezaagd onderwerp; het is elke dag actueel omdat we steeds opnieuw gekwetst kunnen worden. Vijftien jaar geleden zat ik zelf in een lastige situatie binnen een gemeente. Ik droeg drie namen van mensen met me mee die mij diep hadden geraakt. Het waren stenen in mijn rugzak. Op een vroege ochtend ben ik opgestaan en zei ik: “Heer, ik wil deze stenen kwijt.” Ik noemde hun namen hardop en zei: “Ik vergeef ze in de naam van Jezus.” Op dat moment voelde ik de last van me afvallen.
Vergeven is soms een dagelijkse taak. Blijf oude koeien niet uit de sloot halen. Ik kende iemand die een promotie misliep en dat nooit kon verkroppen. Het vrat hem zo op dat hij uiteindelijk niet meer kon werken. Laat het los en geef het aan de Heer.
Dat geldt ook voor zelfverwijt. De boze herinnert je graag aan kleine uitglijders uit het verleden, terwijl God ze allang vergeven heeft. Laat je niet gijzelen door die aanklager.
God maakt iets nieuws
In Jesaja 43 staat een prachtige belofte: “Blijf niet staan bij het verleden, denk niet terug aan wat eertijds was. Zie, Ik ga iets nieuws verrichten, nu vindt het plaats. Merk je het niet? Ik baan een weg door de woestijn.” God heeft het goede met je voor in 2026. Heb je daar nog vertrouwen in? Durf je die volgende stappen met Hem te zetten?
Weckflessen
Een profetes deelde onlangs een mooi beeld over weckflessen die achter in de kast staan. De klemmen zitten er stevig op, maar de flessen zitten vol prachtige vruchten. God wil dat die vruchten tevoorschijn komen. Hij wil dat je die fles naar voren haalt, het deksel eraf haalt en gaat genieten van de vrucht van wat is geweest.
Wat heeft de Heer in jouw leven gedaan dat nu achter een gesloten deksel zit? Misschien is de vreugde van je bekering of je eerste toewijding een beetje weggestopt. De Heer zegt: “Haal dat deksel eraf en geniet er weer van. Deel het uit aan anderen.” En de pit die in de vrucht zit, moet je opnieuw planten. Zo gaat het DNA van God door in de toekomst.
De flessen moeten open. Misschien moeten we een elfde gebod invoeren: je zult genieten. Geniet van het moment en van wat God heeft gedaan. Smul van de vrucht en zorg dat de pit in de grond komt voor de generaties na ons.
Met hoop
We staan bij Eben-Haëzer, onze steen van hulp tussen het oude en het nieuwe jaar. De pagina is blanco. We laten de ballast achter en putten uit de schatkamer van Gods genade. De komende tijd zal gevuld worden met getuigenissen en verhalen over Jezus die geneest en bevrijdt. Pak de hand vast die je het nieuwe jaar intrekt. Laat de Heer je over de grens leiden zodat je niet vastloopt in het verleden.
Met het ouder worden voelen we onze kwetsbaarheid en onze afhankelijkheid van God sterker dan ooit. Die afhankelijkheid is geen zwakte, maar onze kracht in Jezus Christus. In die zekerheid gaan we met vrede en vertrouwen het jaar 2026 in.
Deze toespraak heb ik gehouden bij de Alltimers, de seniorengroep van de Levend Evangelie Gemeente in Aalsmeerderbrug
@wimvanputten
Startpagina