In gesprek met Rob van Rossum
Rob en Mirjam
Over geloof, vriendschap en een authentiek leven
Het verhaal van Rob
“Oppervlakkigheid hoort wat ons betreft niet bij het leven,” stelt Wim aan het begin van ons gesprek. Die uitspraak zet meteen de toon voor een diepgaand interview met Rob van Rossum, een man van 56 die niet bang is om eerlijk te zijn over zijn leven, zijn geloof en de weg die hij heeft afgelegd.
De man achter de naam
Rob van Rossum stelt zich voor als vader van drie zonen – Samuel, Jason en Milan – man van Mirjam, en “zoon van de Allerhoogste.” Die laatste toevoeging is niet toevallig; het geeft meteen aan waar zijn hart ligt. Hij is zestien jaar getrouwd met Mirjam, maar kent haar al veel langer. “Ik ken haar al sinds ze een klein meisje was,” vertelt hij, “natuurlijk niet op de manier zoals we nu met elkaar omgaan, maar toch.”
Het is opvallend hoe open Rob is over zijn relaties. Hij heeft bewust vriendschappen opgebouwd waarin hij zijn hart durft te delen. Naast Mirjam noemt hij Cor Dekkers als iemand met wie hij alles kan bespreken. “Ik gun iedere man een mannenvriend en iedere vrouw een goede vriendin. Eentje waar je op dat niveau mee kunt praten.”
Lessen in vriendschap
Die openheid kwam niet vanzelf. Rob vertelt eerlijk over zijn zoektocht naar echte vriendschap, inclusief de fouten die hij daarbij maakte. Na zijn bekering vroeg hij letterlijk aan een aantal mannen: “Willen jullie mijn vriend worden?” Een van hen reageerde liefdevol: “Rob, zo werkt dat niet.”
Het was een harde leerschool. “Wie vertelt je hoe het leven werkt?” vraagt hij zich af. “Meestal door eigen ondervindingen.” Die vrienden uit die begintijd zijn er niet meer, maar Rob kijkt er zonder spijt op terug. “Ik zie het als een leerproces. Ik schaam me er ook niet voor.”
De grote wending
Het gesprek komt onvermijdelijk op het keerpunt in Robs leven: zijn geloofsverandering. Hij beschrijft het als het hoogtepunt van zijn bestaan, waarbij “geest, ziel en lichaam” allemaal veranderden. Het bijzondere aan zijn verhaal is dat hij God niet zocht. “Ik had het uitstekend naar mijn zin. Nothing missing,” vertelt hij. “Ik was mijn eigen god.”
De verandering kwam door een meisje dat hij in een discotheek ontmoette. Zij was christen en begon over Jezus. Rob was geïnteresseerd in háár, niet in haar geloof. “Ik dacht altijd: als je met een drugsspuit in je arm zit en het leven helemaal niet meer ziet zitten, dán zou ik het uitschreeuwen naar een God. Maar ik was uiterst tevreden met mezelf.”
Toch gebeurde het. Rob beschrijft het als een “overval” van God. Zijn hele denkwijze veranderde 180 graden. “Vroeger vond ik het leuk om een grapje ten koste van je te maken. Nu denk ik: hoe kan ik je helpen? Vroeger was het: wat kan dit voor mij betekenen? Nu kijk ik: wat kan ik voor jou betekenen?”
Geloof in de praktijk
Die verandering in mentaliteit vertaalt zich ook naar zijn werk. Rob werkt in de Nederlandse media-industrie en heeft contact met bekende Nederlanders. Hij bidt regelmatig: “God, geef me dat ik u kan eren zonder het over u te kunnen hebben.” Het resultaat? Mensen zien hem als sociaal en warm.
“Ik kan geen vrome smoel trekken,” zegt hij eerlijk. “En soms zijn hele foute grappen ontzettend leuk.” Hij is niet het type christen dat overal meteen het evangelie binnensleurt. “Als je bot gaat evangeliseren, werkt dat niet. Maar tien gesprekjes gaan over niets, en dan komt er dat elfde gesprek waarin mensen iets in jou merken wat hun vertrouwen geeft.”
Door pijn heen
Het leven heeft Rob niet gespaard. Hij is gescheiden van zijn eerste vrouw, het meisje uit de discotheek. Het was een pijnlijke periode waarin hij bewust de Heilige Geest uitnodigde om hem door het hele proces heen te begeleiden. “Dat betekent dus ook dat ik mijn ex-vrouw op bepaalde momenten gehaat heb,” zegt hij zonder omhaal.
“Heel veel mensen snappen dat niet, maar dan ben je nooit genoeg geraakt geweest. Haat en liefde liggen heel dicht bij elkaar.” De kunst was om er niet in te blijven hangen, maar er op een gezonde manier uit te komen. “Het is een wond, een litteken. Als je nu naar dat litteken wijst, kan ik je precies vertellen wat er allemaal in zit. Maar er komt geen etter meer uit.”
Inspiratie en irritatie
Op de vraag wat hem inspireert, begint Robs gezicht te stralen. “God inspireert mij. Mensenlevens die ik zie veranderd worden door God. Maar ook mensen die iets goed kunnen.” Hij kan genieten van Max Verstappen, van een goede zanger, van excellentie in het algemeen. “Alle excellentie komt uit Hem.”
Maar Rob heeft ook zijn irritaties. Hij ergert zich aan hypocrisie, aan mensen, zoals Extinction rebellion, die zich vastlijmen aan privévliegtuigen terwijl ze zelf de hele wereld over reizen. Maar ook: “Mensen die beter zouden moeten weten, en toch willens en wetens andere dingen doen. Die eigenlijk gewoon niet in hun bestemming functioneren.”
Geen spijt
Opvallend is dat Rob zegt geen spijt te hebben van zijn keuzes. “Je kunt pas spijt hebben als je van tevoren weet dat iets niet lukt en je doet het toch. Als ik ergens instap en ik doe mijn best, dan ga ik ervan uit dat ik honderd procent mijn best heb gedaan.”
Hij illustreert dit met zijn besluit om bij Fokker weg te gaan – een baan die hij geweldig vond in de vliegtuigindustrie – om als diskjockey naar Spanje te gaan. Zonder garanties voor daarna. “Ik ben nu hier omdat ik toen die stap heb genomen. Ik krijg pas spijt als ik het niet doe.”
Toekomstdromen
Over toekomstdromen is Rob iets terughoudender, maar hij heeft ze zeker. Voor zijn drie zonen hoopt hij vooral dat ze “plezier hebben in dit leven en gaan doen wat ze leuk vinden om te doen. “We laten ze zelf ontdekken. ‘Ga maar zelf zoeken’, natuurlijk wel, samen met Jezus.”
Het grootste cadeau
Aan het einde van het gesprek vat Rob samen waarom zijn geloof zo centraal staat. “Het leren kennen van God is het grootste cadeau wat een mens kan krijgen. Het is geen religie, het is een relatie. Religie duwt je van buitenaf en zegt wat je moet of niet mag doen. Een relatie, dat is iets van binnenuit.”
Hij citeert zijn favoriete Bijbeltekst: Psalm 27 vers 4: “Eén ding heb ik van de Heere gevraagd en dan valt al dat andere samen.” Het is die focus die hem elke dag zijn bed uit doet komen, die hem laat genieten van excellentie waar hij die ook tegenkomt.
Rob van Rossum is een man die het leven heeft geleefd, met alle pieken en dalen die daarbij horen. Bovenal is hij iemand die authentiek probeert te zijn in een wereld die vaak om oppervlakkigheid draait. En dat, zo blijkt uit dit gesprek, maakt het verschil.
@wimvanputten