Psalm 31 en onthaasten met Lectio Divina
Tijd maken voor God in een gehaaste wereld
Vanmorgen las ik Psalm 31. Het is de psalm die de Here Jezus aan het kruis citeert: “In Uw hand beveel ik mijn geest; U hebt mij verlost, HEERE, getrouwe God!”
Als Jezus dat zegt, straalt hij een overgave en rust uit die ik me nauwelijks kan voorstellen. Hoe moet het zijn om aan een kruis te hangen, kapot van de pijn, hijgend naar adem happend, met de dood voor ogen omdat je weet dat dit het einde is? Misschien nog een paar minuten, een paar uur. Om Hem heen de spot van de mensen en het gelach van de soldaten. En dan, in de grootste rust: ” In Uw hand beveel ik mijn geest.”
Ik hoop dat ik die woorden aan het eind van mijn leven ook kan uitspreken, of dat ik daar in elk geval de kans voor krijg. Hoe mooi is het om zeker te weten dat Gods handen je beschermen, ook in de eeuwigheid. Hoe die eeuwigheid eruitziet, weet geen mens. We hebben alleen wat in de Bijbel is geopenbaard. Paulus schrijft dat het een heerlijke tijd zal zijn: bij de Here zijn is verreweg het beste. Dat is ook mijn geloof en mijn zekerheid.
Toch bleef er in Psalm 31 nog een andere gedachte bij mij hangen. De psalmist zegt: “Ik echter zei, in mijn haast”
Hoe de stilte God weer dichtbij brengt
In mijn stille tijd luister ik op dit moment naar Lectio Divina, een gebedsmethode die teruggaat op de kloosters van vroeger. Het haasten blijft daarbij achterwege, want je dwingt jezelf om Bijbelteksten heel rustig te lezen. Je herkauwt ze, overdenkt ze en zet ze uiteindelijk om in de praktijk: hoe geef je zo’n woord vorm in je leven? Zo kwam ik bij Psalm 31: “Ik zei in mijn haast: ik ben afgesneden van voor Uw ogen.”
Wij kunnen zo gehaast zijn. Daarom zoek ik graag ’s ochtends dit rustmoment op met Lectio Divina. Je volgt in alle stilte een vaste gebedsmethode, afgewisseld met muziek en korte gebeden, en je merkt hoe de haast uit je lijf trekt. Want wij zijn snel geneigd om vlug te lezen, onze Bijbel dicht te slaan en over te gaan tot de orde van de dag. Via Lectio Divina ben je gedwongen om tien minuten of een kwartier stil te zijn voor God, na te denken en te mediteren.
Wat Lectio Divina mij leert over vertragen
Ik kan me voorstellen dat je er moeite mee hebt als je voor het eerst via de app naar deze methode luistert. Je bent gewend om in een rush door je leven te gaan. Daarom is het goed om je Bijbel in stilte te lezen, je agenda dicht te houden en je horloge weg te leggen. Gewoon tijd nemen voor God. Met Lectio Divina lukt dat mij goed, en ik doe het graag.
Zo lees ik in die psalm: “Ik echter zei, in mijn haast: “Ik ben afgesneden van voor Uw ogen.” Wie gehaast door het leven gaat, ziet God als ver weg. Dan ben je niet met Hem bezig. Soms overvallen je situaties die je, als je in de rust van de Heer was geweest, beter had kunnen aanpakken. Daarom geloof ik dat onthaasten in deze tijd heel belangrijk is.
De bevrijdende rust van het kloosterritme
De kloosterlingen van vroeger wisten dat al. Zij hadden hun rituelen, gewoonten en vaste tijden van gebed. Ook de kloosters van nu bieden die mogelijkheid. Ik heb van heel wat mensen gehoord, ook van voorgangers en predikanten, dat ze er zo nu en dan naartoe gaan om te onthaasten, tijd voor zichzelf te hebben en na te denken over hun leven en hun toekomst. Het dwingt je om in een vast ritme rust te zoeken.
De structuur van het kloosterleven laat geen ruimte voor gehaastheid, zeker niet als je alles wat bij het aardse leven hoort, zoals je iPhone, iPad en laptop, even gesloten laat. Zo zorg ik er ’s ochtends met Lectio Divina ook voor dat de haast wegblijft. In alle rust lees je de Bijbeltekst, je herkauwt hem en denkt erover na. Dan begint de Heilige Geest te spreken. Zo ervaar ik dat in elk geval.
Dan komt zo’n tekst tot leven en ervaar je Zijn vrede. “Ik echter zei, in mijn haast: Ik ben afgesneden van voor Uw ogen”: dat voel je op het moment dat je gehaast in het leven staat. ” maar toch hoorde U mijn luide smeekbeden toen ik tot U riep.” Dat gebeurt wanneer je tot bezinning komt, via Lectio Divina maar ook op andere manieren. Bijvoorbeeld door in alle rust God te zoeken tijdens een gebedswandeling en Hem te smeken om uitkomst, hulp, bijstand, verlichting, wijsheid en leiding.
Hoe heerlijk is het dan om te kunnen zeggen: “Toen ik tot U riep en mijn luide smekingen aan U liet horen, toen hebt U mij gehoord.” Ik kan getuigen dat de Heer ook in mijn leven al zo vaak uitkomst heeft gegeven. Ik heb gesmacht en gesmeekt, ook in de nacht als ik wakker lag: “Heer, kom met Uw hulp.” Dat hebben we onlangs weer ervaren. Er is een prachtige doorbraak gekomen in onze kerk, en we mogen blij uitzien naar verdere groei en het werk van de Heilige Geest.
Maar in de eerste plaats gaat het om mijn eigen leven. Ik wil niets liever dan zo nu en dan stil zijn voor God en de tijd nemen om te horen hoe Hij tot mij spreekt.
@wimvanputten
Startpagina
Website van Lectio Divina: https://lectio365.com/