Ik had mijn vader nooit alleen moeten laten
De last van schuld: Hoe je verder kunt
Ik kan me nog goed herinneren dat ik als maatschappelijk werker in de jeugdzorg werkte. Dat was in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Ik sprak toen met een man die taxi- en vrachtwagenchauffeur was in Rotterdam. Zijn kind voelde zich thuis niet meer veilig en moest zelfs ergens anders gaan wonen. Dat was een moeilijke situatie. Er waren veel problemen: thuis, op school en met foute vrienden. Uiteindelijk besloot de rechter dat het kind uit huis geplaatst moest worden. De moeder vertelde me dat haar man elke nacht huilde en vaak ontroostbaar leek.
Later deelde hij in vertrouwen zijn eigen verhaal met mij: Toen hij klein was, tijdens de oorlog, stond hij met zijn vader op het station in Zwolle. Zijn vader moest zich daar melden omdat de Duitsers hem naar Duitsland stuurden. De toen twaalfjarige jongen ging mee. Een Duitse soldaat zei tegen de jongen dat hij naar huis moest, dat hij daar niets te zoeken had. Zo liet de jongen zijn vader achter, zonder te weten dat hij hem nooit meer zou zien.
Het is zo verdrietig dat de jongen zijn vader nooit meer heeft ontmoet. Nu, als volwassene, vertelde hij me dat hij bij zijn vader had moeten blijven, dat hij hem nooit alleen had mogen laten. Wat een aangrijpend verhaal! Hij voelt een levenslang schuldgevoel, of dat nu terecht is of niet.
We kennen allemaal schuldgevoel
We hebben allemaal wel eens spijt van dingen die anders hadden kunnen gaan. Misschien heb je niet genoeg aandacht aan je relatie gegeven, of voel je je schuldig omdat je kinderen afstand nemen. Iedereen kent dat gevoel, niemand uitgezonderd.
Laatst las ik het boek “Mijn vaders hand” van Bart Chabot. Daarin waren vader en zoon twintig jaar van elkaar vervreemd door allerlei gebeurtenissen. Soms lopen dingen gewoon anders dan je zou willen.
Loslaten en verdergaan
Als je met schuldgevoelens zit, is het tijd om dat achter je te laten. Het helpt je situatie niet, maar kan je wel motiveren om iets te doen. Soms weten anderen niet eens dat je je zo voelt. Bijvoorbeeld als je iets stiekem hebt gedaan, zoals naar porno kijken, waarvan je weet dat het niet goed is voor je relatie met God. Het verstoort de rust in je hart.
Het is belangrijk dat we niet vast komen te zitten in een web van schuldgevoel dat ons tegenhoudt. Natuurlijk kunnen we niet zeggen dat het allemaal niet zo erg is, maar we maken nu eenmaal allemaal fouten. Hoe goed we ook ons best doen, er zijn altijd momenten waarop we iets verkeerd doen.
Laat je niet gek maken door nare gedachten of schuldgevoelens. Vooral in een negatieve omgeving, zoals thuis of op het werk, ben je daar soms gevoelig voor. Je kunt snel denken: “Had ik maar meer gebeden” of “Had ik dit of dat beter kunnen doen.” Maar laat je niet verleiden tot die gedachten. Verlies daardoor je relatie met God niet.
Vergeving en hoop
De Bijbel leert ons dat de ‘aanklager’, die ons constant beschuldigt, is overwonnen. Schuldgevoel kan zwaar op je drukken, maar de Heilige Geest wil je helpen om die lasten af te schudden. God wil op een bemoedigende manier met ons praten, niet om ons te veroordelen. Hij wil je helpen om veranderingen aan te brengen in je leven.
Laten we het woord ‘zonde’ ook niet uit de weg gaan, zelfs als sommigen dat liever niet horen. God wil niet dat we daarin blijven hangen. Hij wil ons vernieuwen en herstellen.
Een mooi Bijbels idee vind je in Psalm 32:
“Gelukkig de mens van wie de zonden worden vergeven.”
Bij God zijn we veilig en hoeven we niets te verbergen. Als we onze gevoelens, zonden en fouten aan Hem toevertrouwen, helpt dat ons om te groeien.
Er is een hoge prijs betaald voor onze vrijheid. Zoek God op als je worstelt en weet dat Hij je overvloedig wil vergeven. Laten we onze schuld niet langer verbergen.
@wimvanputten