Geen rechtstreekse route naar je droom
Alles loopt anders
Je kent het vast wel: je hebt een supergoed plan, alles klopt en je ziet je droom al helemaal voor je. Een toffe baan, een gelukkig huwelijk, of je eigen bedrijf starten. En dan, boem! Er komt iets tussen. Een blokkade, iets wat je niet had verwacht. Je plannen lijken in het water te vallen en je verwachtingen spatten uiteen. Hoe reageer je dan? Ga je doorzetten of geef je op? Wie heeft dit nog nooit meegemaakt in zijn leven? Dat alles anders loopt dan gepland, en je een andere keuze moet maken. Misschien wel je tweede keus, of misschien zelfs iets heel anders.
In de Bijbel lezen we in Numeri 20:21 een zin die hier goed bij past: “Omdat de Edomieten hun geen doortocht verleenden, namen de Israëlieten een omweg.”
Vriendelijk verzoek, toch geen doorgang
Het volk Israël heeft jarenlang door de woestijn gezworven en komt eindelijk dicht bij het beloofde land. Edom, een broedervolk van Israël, ze stammen af van Ezau, de broer van Jakob, de aartsvader van het Joodse volk, weigert hen de doorgang. Mozes vroeg het nog zo netjes en beloofde dat ze geen schade zouden aanrichten. Maar nee, ze mochten er niet door. Zomaar een blokkade, geen doorgang. Wat doe je dan? Wat is de beste oplossing?
Stress en slapeloze nachten
Een vriend van mij vertelde me laatst iets persoonlijks. Een paar jaar geleden zat hij vast in een moeilijke zakelijke samenwerking. Het leek financieel heel goed, maar zijn zakenpartner werd steeds meer manipulatief en oneerlijk. Elke poging om het rustig op te lossen, liep op niets uit. Hij voelde zich constant afgewezen. Zijn eerste gedachte was: vechten! Zijn investering verdedigen, erdoorheen beuken om zijn doel te bereiken. Net als “door Edom trekken”. Maar eigenlijk wilde hij het liefst een goede oplossing, iets waar ze allebei mee konden leven.
Na maanden van stress en slapeloze nachten leek er geen uitweg. Hij had deze partner en vriend zo vertrouwd; ze hadden samen gestudeerd en al jaren samengewerkt. Wat doe je dan? De “weg door Edom” was te schadelijk. Het zou hem zowel financieel als emotioneel meer kosten dan opleveren. Uiteindelijk besloot hij het los te laten. Geen advocaat, geen verdere pogingen. Het was een enorme strijd in zichzelf, want het was onrechtvaardig, zelfs pure diefstal. Maar toch… loslaten.
Het was een omweg, niet omdat het leuk was, maar omdat het uiteindelijk rust in zijn hart opleverde. Jij hebt vast ook wel zo’n moment gehad in je leven, waarop je besefte dat je een andere weg moest inslaan dan je oorspronkelijk had gedacht?
De directe route door Edom was misschien de snelste, maar God leidde hen een andere kant op. Soms lijkt de meest logische weg in ons leven afgesloten. Dat kan frustrerend zijn, maar het leert ons om op God te vertrouwen, zelfs als het langer duurt of minder comfortabel lijkt.
Geestelijke groei: De omweg als les
Net zoals Israël een omweg moest nemen, moeten wij soms ook “omtrekken” in ons leven. Dit vraagt om geduld en vertrouwen dat de Heilige Geest ons leidt, zelfs als de weg een “omweg” lijkt. Misschien is die omweg juist nodig voor onze geestelijke groei.
Israël verwachtte hulp en gastvrijheid van Edom, als broedervolk. Maar ze werden afgewezen. In ons eigen leven kunnen we ook afwijzing ervaren van mensen van wie we het totaal niet verwachten, soms zelfs van “broeders” of mensen die dicht bij ons staan.
Israël reageerde niet met geweld, maar trok verder. Dit leert ons dat we niet altijd hoeven te vechten om ons zin te krijgen, zeker niet als het om relaties gaat. Soms is het verstandiger om een confrontatie te vermijden en verder te gaan, zelfs als dat pijn doet. Het kan zijn dat God ons leert om bepaalde relaties of situaties te vermijden als ze ons hinderen op onze geestelijke reis of ons schaden.
Gods weg is de beste
Het was niet de eerste keer dat er een omweg werd gekozen. Toen de Israëlieten uit Egypte vertrokken, was er een kortere route naar het beloofde land. Wij mensen kiezen het liefst de snelste, kortste en makkelijkste weg. Maar dan missen we soms de lessen die God ons wil leren. Niet ‘onze’ weg is de beste route, maar Gods weg. Soms zelfs dwars door de woestijn.
God leidde hen niet langs de “weg van het land van de Filistijnen,” de kortste weg, maar via de woestijn naar de Rietzee. Daar kwamen ze klem te zitten tussen de zee en het naderende leger van de Farao. Dit leek een rampzalige keuze. Maar deze omweg was nodig voor Gods grotere plan om Zijn macht te laten zien en het volk te leren Hem te vertrouwen. Net zoals Israël Edom moest omtrekken, moesten ze hier een onlogische route volgen.
Keer op keer mogen we leren, soms zijn er meerdere ervaringen nodig om God te vertrouwen. Zelfs een omweg kan een leerproces zijn in ons leven. Maar boven alles: kies Gods weg, vanuit zijn rust.
Vroeger zongen wij een lied over de brede en de smalle weg. Het refrein ging zo:
De weg van Jezus is steil en smal, nu eens bergop en dan in ’t dal. Maar Jezus’ liefde is overal, ik kies de weg van Jezus!
Ik kies de weg van Jezus, soms zelfs met een omweg!
@wimvanputten