
Een persoonlijke reflectie op Psalm 63
Deel 2
We hebben in het eerste deel behoorlijk wat woestijn doorkruist. Je las over dat dorre land, die periodes waarin je hart even vergeet te drinken en je echt even terug moet naar de Bron. Die hunker is een feit!
Maar, als je dan toch midden in die droogte staat, hoe voel je dan dat Gods liefde echt groter is – dat ze boven alles uitstijgt, zelfs boven de zorgen om je dierbaren of die moeilijke kerksituatie? Dat is de grote vraag. Laten we daarom in dit tweede deel heel concreet kijken naar de onwankelbare bewijzen van Zijn onovertroffen liefde, want die zijn er volop. Tijd om die zegeningen te tellen!
Gods liefde overtreft het leven zelf
Peinzen in de nachtwake
In vers zeven en acht wordt beschreven hoe de psalmdichter op zijn bed aan God denkt. Hij peinst in zijn nachtwake over Gods bijzondere zegen en aanwezigheid, maar ook over de gevaren en onzekerheden. Inderdaad ervaar ik ’s nachts vaak een stilte waarin God tot mij spreekt. Voor veel mensen is de nacht een duistere tijd. Sommigen willen zelfs niet slapen omdat ze de stilte en donkerheid bedreigend vinden. Zelf heb ik geen slaapproblemen; voordat ik me kan omdraaien, slaap ik al.
Maar zo nu en dan word ik midden in de nacht wakker, en dat vind ik prima. Heel veel mensen hebben moeite om dan weer in slaap te komen, maar ik geef me er eigenlijk aan over. Ik merk dat God dan gaat spreken. Midden in de nacht heb ik ervaren dat God spreekt, niet alleen door liederen en Zijn Woord, maar ook door profetische indrukken. Zo word ik vaak verrassend geïnspireerd om dingen te ondernemen, mensen te bellen of God te zoeken.
Soms ontvang ik beelden die van belang zijn om bepaalde situaties te begrijpen, niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen. Hetzelfde geldt voor de woorden die ik dan krijg. De nacht is voor mij een tijd om te peinzen over Gods dingen in mijn leven, maar ook om te ontvangen wat God wil geven.
Gods goedertierenheid
David spreekt over Gods goedertierenheid, die beter is dan het leven. Waarom is dat zo fundamenteel voor mij? De goedheid van God is voor mij dé reden om Hem in alle opzichten te danken. Ondanks moeilijke situaties staat dankbaarheid bij mij bovenaan. Als mijn vrouw en ik samen bidden, beginnen we steevast met dankzegging: dank voor het leven, dank voor de gezondheid, dank voor alle zegeningen die we ons hele leven al ontvangen.
Maar als we het hebben over Gods goedertierenheid, heeft dat ook te maken met mijn godsbeeld. Mijn God is een Vader voor mij. Mijn aardse vader was een goede vader, hij was een goed voorbeeld om zelf ook een goede vader te zijn. Maar mijn hemelse Vader is daarin het ultieme voorbeeld. Hij is een goede God, een God van liefde en genade. Ik heb ervaren hoe Hij Zijn genade keer op keer over mijn hart uitstort. Als ik een fout maak, een verkeerd woord zeg, zondig of iets doe wat niet juist is, ervaar ik dan niet in de eerste plaats Zijn strengheid, maar juist Zijn goedertierenheid, Zijn goedheid. Als ik soms mensen spreek, ervaren zij God als een boeman, iemand die bedreigend is, die hun naar het leven staat en elke fout noteert. Maar zo ken ik God niet.
Ik heb Hem leren kennen door de Here Jezus, en Jezus is mijn voorbeeld, want Hij heeft gezegd: “Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien.” Als je vraagt hoe God eruitziet, dan zeg ik: kijk naar het gezicht van Jezus. Zie hoe Hij bewogen is over mensen. Zie hoe Hij huilt bij iemands graf. Zie hoe Hij de armen en de mensen die het moeilijk hebben, benaderde. Dát is de intentie en het hart van God. Mijn God is een goedertieren God, en daar ben ik heel erg dankbaar voor.
Lofprijzing met opgeheven handen
Wij mogen God loven met opgeheven handen, zelfs in tijden van beproeving. Ik heb gemerkt dat liederen soms krachtiger zijn dan een preek. Wat mij weleens gebeurt in de nacht, is dat ik wakker word en er ineens een lied, een oude psalm of een oud gezang in mijn gedachten komt. Ik raak het dan haast niet meer kwijt – het blijft maar in mijn gedachten resoneren.
Ik heb gemerkt dat preken vaak vergeten worden. Als je aan het eind van een dienst vraagt waar de predikant het over had, kunnen mensen vaak alleen nog een korte samenvatting geven, maar de diepte is vaak al verdwenen. Ik heb ervaren dat aanbidding, lofprijzing en het lied een heel krachtige manier zijn om in Gods tegenwoordigheid te komen en ook Zijn goedheid te ervaren, zelfs midden in verdrukking. Denk maar aan Paulus en Silas, die in de gevangenis – zoals beschreven in Handelingen – hun nacht vulden met het zingen van liederen en zo Gods aanwezigheid ervoeren.
Onder de schaduw van Zijn vleugels
Vers acht spreekt over de schaduw van Gods vleugels – een prachtig beeld van comfort en bescherming. Ik heb ervaren dat Gods tegenwoordigheid zeer bepalend is voor mijn leven. Naar die tegenwoordigheid hunker ik, zoals ik al zei en zoals de psalm dat ook noemt. In die aanwezigheid van God ligt Zijn bescherming.
Hij is Degene die, zoals in de Bijbel staat, als een kloek haar kuikens onder zich wil verzamelen. Dat zegt Hij over Jeruzalem, en dat is ook een beeld voor ons: dat wij, als kwetsbare mensen, ons mogen verzamelen onder de vleugels van de Heer, die ons beschermt. Dan kun je zeggen: ja, maar er gebeuren toch narigheden? Er is toch ook ziekte? Ja, maar dat is nu juist het wonder van het geloof en de verbondenheid met God: dat je júíst in die situatie Zijn tegenwoordigheid, bescherming en troost ervaart.
De mond van de leugenaar stoppen
In deze psalm wordt ook gesproken over leugenaars wiens mond gestopt moet worden. Dat wil ik toelichten met een beeld dat ik onlangs ’s nachts ontving, terwijl ik nadacht over allerlei zaken.
Ik zag in mijn geest ineens iemand gekleed in een hoodie. Zo’n modern kledingstuk, vaak gedragen met de capuchon op, om niet herkend te worden. Ik zag in dat nachtgezicht iemand op zijn rug met een zwarte hoodie aan – en dat zwart heeft een betekenis. Ik zag zijn gezicht niet. Het bijzondere was dat hij allerlei pamfletten in zijn handen had. Op een gegeven moment kwam hij bij een alleenstaande woning. Hij liep langs de weg, langs diverse huizen met een brievenbus aan de straatkant. Ik zag hoe hij een hand vol pamfletten had en steeds een pamflet in zo’n brievenbus stopte. Die pamfletten staan voor iets. Want deze man met de hoodie was alleen maar uit op negativiteit. Hij was bezig met lasteren, beschuldigen, verwijten. Hij had alleen maar woorden om de ander naar beneden te halen.
Dát is voor mij de leugen die gestopt moet worden: wanneer de vijand, wiens gezicht je vaak niet herkent, maar die wel in het zwart gekleed is, een pamflet in jouw brievenbus stopt. Die lastering die op mij afkomt, die beschuldiging waar ik naar zou moeten luisteren, de stemmetjes in mijn hoofd die zeggen: “Je hebt er niks van gemaakt, wat is jouw leven nog waard?” – dan mag ik zeggen: ga daar niet op in, maar breng deze stem tot zwijgen. Mocht zo’n pamflet in jouw brievenbus terecht zijn gekomen: verscheur het en laat het op geen enkele manier een rol spelen in je leven.
Een zegen voor jou
Ik heb al een lang leven achter de rug en ben op een leeftijd gekomen dat ik terugkijkend veel zegeningen van God mag zien. Ik hoop dat deze ervaringen, die ik op deze manier heb beschreven, van grote betekenis mogen zijn in jouw leven, zodat je hierdoor bemoedigd wordt en je Gods zegen – net als ik – ook inderdaad in je eigen leven mag beleven.
Ik zegen je ermee. En ik ben blij en dankbaar dat Psalm 63, die voor mij zoveel heeft betekend, ook voor jou een betekenis zal krijgen.

@Wim van Putten