Als een klap in je gezicht
Een dreun
Ken je dat gevoel? Alsof je echt een klap in je gezicht krijgt, ook al wordt er geen hand geheven. Het is zoveel meer dan alleen die fysieke dreun, vind je niet? Denk aan die vernedering, die schaamte, het gevoel dat je zo klein wordt gemaakt. We hebben allemaal wel van die momenten gehad dat woorden of daden je zó raakten, dat het dwars door je ziel sneed.
Een klap, maar dan anders
In de oosterse cultuur had een klap op de wang een heel specifieke lading. Als iemand je met de rug van zijn hand op je rechterwang sloeg, was dat voor de Joden de ultieme belediging. Het ging dan niet om een vechtpartij of zo; nee, het was puur en alleen bedoeld om je te vernederen, je kapot te maken.
Meestal gebeurde dat in relaties waar de verhoudingen totaal ongelijk waren. Denk aan meesters die hun slaven kleineerden, of mensen met macht die anderen neersabelden. Het verhaal van Jezus voor Pilatus, waarin hij bespuugd en geslagen werd, is daar een pijnlijk voorbeeld van. Het ging niet alleen om de pijn, maar vooral om Hem te bespotten en te vernederen.
Terugslaan?
Als we gekwetst worden, is onze eerste reactie vaak: “Een oog voor een oog, een tand voor een tand!” We willen het liefst met gelijke munt terugbetalen. “Dat laat je toch niet gebeuren!” roepen we dan. “Je hoeft toch niet over je heen te laten lopen?” Heel menselijk, lijkt mij zo.
Maar dan komt Jezus met iets totaal revolutionairs, juist over dat slaan op de wang: “En ik zeg jullie je niet te verzetten tegen wie kwaad doet, maar wie je op de rechterwang slaat, ook de linkerwang toe te keren.” Dat is even slikken, en zo anders dan de meeste mensen reageren.
Kracht in kwetsbaarheid
Natuurlijk betekent dit niet dat je je letterlijk door iedereen die je pijn doet nog meer moet laten kwellen. Waar het om gaat, is dat we ons liefdevol opstellen, zelfs als mensen ons echt raken. En binnen die liefde kun je nog steeds heel duidelijke grenzen trekken, wanneer dat nodig is. Juist wel!
Want niet alleen klappen komen aan als een vuist. Wat denk je van woorden? Die kunnen net zo hard aankomen, of zelfs harder! Je hebt net een nieuwe jurk gekocht en iemand kan het niet laten om te zeggen: “Hoe heb je zoiets kunnen kopen, verschrikkelijk wat een kleur?” Of die opmerking na een kerkdienst, als dat kritische gemeentelid tegen de predikant zegt: “Ik heb niets nieuws gehoord.” Niet wetende dat die dominee zo verschrikkelijk heeft geworsteld om die boodschap te brengen, vanwege allerlei privézorgen in zijn gezin.
Woorden hebben een enorme kracht en kunnen je, als je niet oppast, jarenlang achtervolgen. Die stem van je ouders, je leerkrachten, mensen die je gekwetst hebben – je hoort ze soms nog steeds, vele jaren later.
Jij bent sterker
Als je op je rechterwang wordt geslagen en je keert de linkerwang toe, dan gebeurt er iets bijzonders. Je kijkt die ander op dat moment recht in de ogen. Je draait je gezicht om, zodat je hem kunt aankijken. En in die blik ligt een krachtige boodschap besloten: “Jij krijgt mij niet klein. Ik laat mij door jou niet intimideren. Ik ben geen slachtoffer – ik heb geleerd hierboven te staan, met Gods hulp.”
De kunst van het loslaten
Wat je zeker ook moet leren in zo’n situatie, is loslaten. Herinner jezelf eraan dat jij waardevol bent, voor jezelf en zeker ook voor God. Laat het niet binnenkomen – zorg dat die kwetsende woorden of daden je niet raken. Ga anders denken over jezelf. Kijk naar hoe God je ziet: geliefd, waardevol, uniek. Die waarheid is sterker dan alle vernederende woorden of acties die je kunnen treffen.
Die andere wang toekeren is dus geen zwakte, nee, het is juist kracht. Het is de kracht om niet mee te gaan in die spiraal van wraak en vergelding. Het is de moed om totaal anders te reageren dan verwacht wordt. En het is de wijsheid om te weten dat jouw waarde echt niet bepaald wordt door hoe anderen je behandelen.
Dus, de volgende keer dat je het gevoel hebt alsof je een klap in je gezicht krijgt – of het nu door woorden of daden is – onthoud dan dit: jij bent meer dan wat anderen van je denken. Je bent waardevol, geliefd, en sterk genoeg om boven de pijn uit te stijgen.
@wimvanputten