Ieder mens heeft zo zijn eigen ‘Grand Canyon’
Onvoorstelbare stunts
Soms lees je van die bijzondere verhalen. Zo las ik over een man, een christen, die lopend over een dunne kabel, tientallen meters boven de grond, zonder vangnet, record na record breekt. Het klinkt als een scène uit een spannende film, toch? Voor Nik Wallenda, de koorddanser die nergens voor terugdeinst, is dit de normaalste zaak van de wereld. Deze Amerikaanse waaghals komt uit een familie die al zeven generaties lang de zwaartekracht tart: The Flying Wallendas. Je snapt wel, jong geleerd, oud gedaan. Van hoogtevrees hebben ze in die familie geen last!
Nik is echt wereldberoemd geworden door zijn onvoorstelbare stunts. Hij heeft maar liefst elf Guinness Wereldrecords op zijn naam staan, wat al veelzeggend is. Maar de prestatie waar iedereen het nog steeds over heeft, is toch wel zijn wandeling over een koord recht boven de Niagarawatervallen. In 2012 hield hij, live op tv, miljoenen kijkers aan de buis gekluisterd. Kippenvel gegarandeerd, lijkt me!
De Grand Canyon
En alsof dat nog niet genoeg was, schreef hij in 2013 opnieuw geschiedenis door als allereerste over de Grand Canyon te lopen. Deze act, live uitgezonden, was werkelijk adembenemend. Meer dan 400 meter moest hij overbruggen op een wiebelige stalen kabel. Om de beleving te vergroten, was Nik voorzien van een microfoon, die iedere ademtocht registreerde. Miljoenen mensen waren getuige van deze hachelijke, risicovolle onderneming.
Het ging een lange tijd goed, maar halverwege dreigde het mis te gaan. Alle kijkers waren getuige van zijn noodsituatie, die ontstond toen de kabel begon te slingeren. Iedereen hoorde hem door de microfoon huilend schreeuwen: “Praise You, God! Praise You, Jesus! Help me te ontspannen Heer….U bent mijn Koning, U bent mijn beschermer, U bent mijn schild, U bent mijn kracht, U bent mijn Heer.” Er was voor hem maar één mogelijkheid: knielen. Hij knielde neer op het smalle koord, waardoor hij zijn balans weer hervond en de kabel ophield met wiebelen.
Smal levenskoord
Gelukkig is het allemaal goed afgelopen. Toch blijft voor mij de vraag hangen: mag iemand zijn leven zo in de waagschaal leggen?
Door dit verhaal moest ik echter denken aan ons eigen leven, het leven van alledag, van ieder mens. Onze levensweg lijkt soms ook een onderneming op een smal koord over de kloof van onzekerheid. Ook ons leven, en dat van ieder mens, wordt soms behoorlijk geschud. Het smalle levenskoord wiebelt alle kanten op. Het leven kent zijn vele gevaren: zorgen, verdriet, pijn, verlies, onzekerheid. Dat zijn niet altijd situaties die we opzoeken; het overkomt je, je wordt ermee geconfronteerd, ongewild.
Leven uit geloof
Wat moet je dan doen? Wat is de beste remedie om je daartegen te wapenen? Dan kijk ik toch nog even naar welke keuze Nik maakte op dat koord, daar boven die kloof in Arizona: hij knielde…
Zo mogen wij in momenten van grote vrees en onzekerheid, knielen bij Jezus. Een blijk van overgave, je leven uit handen geven, maar daarbij tevens weer in handen krijgen. Leven uit geloof is een leven soms in wiebelige omstandigheden, maar met een diepe zekerheid dat Hij nooit teleurstelt. In die situatie zijn wij “als ziende de Onzienlijke” (Hebreeën 11:27).
Ieder mens heeft zo zijn eigen ‘Grand Canyon’, maar door geloof en vertrouwen zul je de overkant ongeschonden bereiken.
Wat is jouw “Grand Canyon” en hoe ga jij ermee om?
@wimvanputten